Rok 1794. Żywią i bronią

  • Drukuj zawartość bieżącej strony
  • Zapisz tekst bieżącej strony do PDF

1 października 2021

Już w ostatnich tygodniach 1792 r. w środowisku polskiej emigracji w Dreźnie i Lipsku zaczęła dojrzewać myśl o zbrojnym przeciwstawieniu niejawnemu oddawaniu Ojczyzny w ręce zaborców. Naturalnym środowiskiem formującego się stronnictwa insurekcyjnego był krąg zwolenników Konstytucji 3 Maja 1791 r.

W marcu 1794 r. doszło do zbrojnej konfrontacji. Ostatki armii Rzeczypospolitej stanęły do walki pod wodzą gen. Tadeusza Kościuszki. Osiem miesięcy zmagań przeszło do historii pod nazwą Insurekcji Kościuszkowskiej – czy też powstania kościuszkowskiego. Na ostatnich skrawkach państwa znacznie już okrojonego terytorialnie po II rozbiorze, decydowały się dalsze losy kraju. W tym czasie Piotrków był już „miastem pruskim”. W zasobie Archiwum Państwowego w Piotrkowie Trybunalskim zachowały się nieliczne dokumenty dotyczące pruskich represji wobec mieszkańców naszego regionu, którzy jako pruscy poddani przekradali się przez granicę aby wesprzeć korpusy powstańców. Ostatecznie ostatnia wojna dawnej Rzeczypospolitej – czy też pierwsze powstanie narodowe – zakończyła się klęską, której następstwem był III rozbiór Polski w 1795 r. „Symbol epoki”, król-targowiczanin Stanisław August Poniatowski abdykował miesiąc później na rzecz Rosji, przepowiadając nieświadomie niedługie przejście korony polskiej w ręce carskiej dynastii Romanowych.

Galeria

  • Powiększ zdjęcie
  • Powiększ zdjęcie
  • Powiększ zdjęcie
  • Powiększ zdjęcie

Rozwiń Metryka

Podmiot udostępniający informację:
Data utworzenia:2021-10-01
Data publikacji:2021-10-01
Osoba sporządzająca dokument:
Osoba wprowadzająca dokument:Aleksy Piasta
Liczba odwiedzin:225